Louis Couperus

Louis Couperus werd geboren te Den Haag als jongste van elf kinderen.  In 1872 vertrok hij met zijn ouders naar Batavia, Nederlands-Indië, maar in 1878 keerde hij weer naar Nederland terug. Zijn ouders gingen wonen aan de Nassaukade 4 (later gedempt, en omgedoopt tot Nassauplein). In 1881 ging hij voor de akte M.O. Nederlands studeren, waarvoor hij in 1886 slaagde. In 1884 verhuisden zijn ouders naar Surinamestraat 20, waar Couperus zijn debuutroman schreef: Eline Vere.

Louis Couperus wordt door velen beschouwd als een van de grootste schrijvers die Nederland heeft voortgebracht. Zijn inmiddels klassiek geworden oeuvre geeft een meesterlijk beeld van de fascinerende wereld rond 1900. In zijn romans en verhalen vereeuwigde hij de stormachtige ontwikkelingen in het politieke, maatschappelijke en culturele leven van het fin de siècle.

Het meest bekend is Couperus door zijn zogenaamde “Haagse” romans: Eline Vere (1889), De boeken der kleine zielen (1901-1902) en Van oude menschen, de dingen, die voorbij gaan… (1906). De stille kracht (1900) geeft een indringend beeld van het leven in het voormalige Nederlands-Indië. In zijn historische roman De berg van licht (1905-1906) schetst hij de opkomst en ondergang van de decadente Romeinse keizer Heliogabalus.

In 1923 vestigde Louis Couperus zich in De Steeg, nabij Rheden, waar hij in juli 1923 op zestigjarige leeftijd overleed aan longvliesontsteking en bloedvergiftiging. Kort daarvoor – op 4 juni – was hij benoemd tot Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw. Hij werd onder enorme belangstelling gecremeerd en zijn as werd een jaar later bijgezet op Begraafplaats Oud Eik en Duinen in Den Haag onder een monument met een afgebroken zuil.

Kijk voor meer informatie op www.louiscouperus.nl.