Manon Uphoff

Manon Uphoff (1962) is geboren en getogen in Utrecht. En wel in Lombok, nu een hippe Multicultiwijk, maar in de tijd dat zij er opgroeide een verpauperde buurt. Maar ook één van de eerste wijken waar de integratie zich redelijk geruisloos heeft voltrokken.  Het heeft haar kijk op de wereld mede bepaald, daar is de ‘stem’ van Manon ontstaan. Utrecht vindt ze ook iets groezeligs hebben in de zin dat je niet weet wat er achter de ramen van de huizen schuil gaat, maar het kan niet veel goeds zijn.  Utrecht als een stiekeme, collaborateursstad. In ieder geval niet als een verzetsstad.

Manon Uphoff debuteerde in 1995 met de verhalenbundel Begeerte, die werd genomineerd voor de AKO Literatuurprijs. Haar eerste roman Gemis (1997), een scherp portret van een pubermeisje, werd genomineerd voor de Libris Literatuur Prijs. Ook de bundels De fluwelen machine (1998), Hij zegt dat ik niet dansen kan (2000) en Alle verhalen (2003) werden door de kritiek lovend ontvangen. Uphoff schreef twee novellen getiteld De vanger – genomineerd voor de Libris Literatuur Prijs 2003 – en De bastaard, die de eerste twee delen vormen van een drieluik. In 2005 publiceerde zij bij De Bezige Bij de roman Koudvuur, een nieuwe, aangevulde editie van haar verzamelde verhalen, Schaduwvlammen (2007) en haar nieuwste roman De spelers (2009). (Bron:  Manonuphoff.nl)

Kijk voor meer informatie op: www.manonuphoff.nl