Rachida Lamrabet is een Vlaamse schrijfster van Marokkaanse origine. Lamrabet is naast auteur ook juriste voor het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en voor Racismebestrijding.
In 2007 debuteerde Lamrabet met de roman Vrouwland, een verhaal over jonge mensen die dromen van een beter leven. Vrouwland won in 2008 de Vlaamse Debuutprijs m.m.v. de Provincie Antwerpen. In 2009 won ze de BNG Nieuwe literatuur prijs voor haar verhalenbundel Een kind van God (2008). Momenteel werkt ze o.a aan haar tweede roman.
“Op een uiterst intelligente manier gebruikt Lamrabet de middelen van de literatuur om het veelkantige van de problemen te belichten. Gezegend met een groot inlevingsvermogen kruipt ze in de huid van haar personages: van de angstvallige Vlaams Blokaanhanger die het gevoel heeft dat hij van zijn eigen land wordt beroofd waar hij bij staat, tot jonge mensen (moslims en ongelovigen) die hun gedroomde liefdes zien stuklopen op de xenofobe vooroordelen in hun omgeving.” Alle Lansu – Parool
‘ Ik keek uit over een plein en filosofeerde over het leven en droomde over mijn leven als schrijfster. Ik voelde me een godin. Ik voelde me gelukkig. Maar alles wat onrechtvaardig was deed me pijn. Ik voelde me sterk verbonden met de onderdrukten van deze wereld. Als klein kind ben ik vaak geconfronteerd met bot racisme. Toen ik zei dat ik naar de universiteit wilde werd ik uitgelachen. Want meisjes uit de migratie gaan we niet serieus nemen. Maar ik had een enorme ambitie en een gevoel van strijdvaardigheid.’ ( uit: research Helena Hilgerdenaar)



