Thomas Verbogt

Thomas Verbogt (1952) schrijft romans, verhalen en toneelstukken, is columnist bij De Gelderlander en al sinds jaar en dag regelmatig bij de VPRO-radio te horen. Ondanks zijn vele literaire tentakels en zijn inmiddels enorme oeuvre is Verbogt ten onrechte relatief onbekend bij het grote publiek. Zijn oeuvre, waarin kleine alledaagse ergernissen een grote rol spelen, kenmerkt zich door een sobere, licht melancholieke stijl en doet denken aan het neorealistische werk van schrijvers als Remco Campert en Bob den Uyl.
(Bron: Nieuw Amsterdam)

Thomas Verbogt is geboren en getogen in Nijmegen. Hij ging hier naar de middelbare school op het Canisiuscollege. Die school is volgens Verbogt zeer vormend geweest. Hier leerde je debatteren, meningvorming en veel over kunst en cultuur.

Volgens Verbogt was je in Nijmegen in de jaren 70 verdacht als je je met literatuur bezighield.  Omdat alles in die tijd  – en zeker in Nijmegen – verpolitiseerd was. Literatuur was bourgois. Je kon in die tijd niet voor zaken uitkomen zoals Frans Kellendonk deed toen ie zei dat ‘ie op zoektocht was naar God.

Verbogt verklaart dat als volgt: veel aankomend studenten kwamen uit Brabant of Limburg. Die lui wilden hun achtergrond van (klein)burgelijkheid afgooien. Zij wilden Parijs ’68 ‘nadoen’. Dat is de achtergrond van dat politieke zelfbewustzijn van de Nijmeegse studentenbeweging. Ook als je letteren studeerde werd de literatuur verpolitiekt. Als je je met ‘zuivere’ literatuur bezighield leidde je een ouderwets bestaan.

Kijk voor meer informatie over Thomas Verbogt op: www.nieuwamsterdam.nl/Auteur.aspx?ID=461#biografie